Bushi Ryu

bushiryu.pl

bushiryu.pl

Bushi Ryu to szkoła sztuk walki prowadzona przez Rafała Szydłowskiego. Łączy ona techniki pochodzące ze styli: sanda kung-fu, aikido, ju-jitsu i inne. Dzięki niej możesz poprawić kondycję czy też nauczyć się samoobrony.  Dla każdego już teraz…

 

Zapisy

Szkoła Podstawowa w Wojniczu  – poniedziałek  od 17:30-19:30

wiek nie gra roli…

 

Dlaczego AIKIDO ?

Uczy ono od pierwszego treningu szacunku pomiędzy Tori (wykonującym technikę) a Uke (osoba, na której wykonywana jest technika). Osoba, która nie miała styczności ze sztukami walki poprzez ćwiczenia Kokyu (oddechowe) i Tai sabaki (poruszanie się z partnerem i bez) ma świetną możliwość ćwiczenia koordynacji ruchowej. Są różne szkoły drogi AIKI. Nasz sposób ćwiczenia najbardziej przypomina Keijutsukai – partner nie do końca poddaje się woli Tori na początku lekko a z czasem coraz mocniej oporując wykonywanej na nim technice. Uczeń od początku wie, czy jego sposób wykonywania jest prawidłowy. Oczywiście Uke łatwiej poddać się wykonywanej technice i tym samym uniknąć bólu, jednak w początkowej fazie nauki element oporowania jest konieczny. Kiedy technika nabiera płynności wynikającej z biegłości technicznej uke sam decyduje kiedy i w jaki sposób uniknąć bólu i zarazem przez wykonany pad albo zwrot ciała uniknąć skutków techniki Tori – w tedy obaj dopiero mogą dojść do wniosku:

„Aikido jest sztuką nie-oporowania” (Ueshiba)

Integralną  częścią Aikido jest KI, czyli energia płynąca z wnętrza człowieka. Potrzeba jednak dziesiątek lat, by doprowadzić swoją technikę a zarazem energię do poziomu Ueshiby, Kano czy Takedy. Każdy z nas posiada jednak ową „mityczną siłę”. Odkryć ją może przez: 1 rok siedzenia w lodowatym strumieniu spływającego z Fuji-san, 4 miesiące odosobnienia w Nihon Arupusu i wypicie 100 galonów wody zatoki Ise  lub: poznanie podstawowych praw fizyki i zasad ludzkiej anatomii.

Aikido można trenować w każdym wieku. Poprawia ono gibkość, kondycję, wydolność oraz samopoczucie.

 

Dlaczego JU-JITSU ?

Jest ono chyba najbardziej kompleksowym systemem walki. JJ narodziło się na polu bitwy i ewaluowało przez wieki nabierając jak tocząca się śnieżna kula coraz to więcej elementów. JJ nie ma sztywnych ram, jest ciągle rozwijającą się sztuką. Dziś istnieje wiele nowych „cudownych” systemów walk, które nie są niczym innym jak (niestety czasem błędną) interpretacją JJ. My nie udajemy, że Bushi Ryu to jakaś nowa szkoła tajemnego JJ. Ćwiczymy tą sztukę walki od ujęcia najbardziej klasycznego po formy sportowe. Głównym „pniem” jest kenpo (kempo) jujitsu, charakteryzujące się dużą ilością uderzeń zanim sprowadzi się przeciwnika do parteru, gdzie również zanim wykona się dźwignię czy duszenie pada kolejna seria uderzeń. Tak jak w innych szkołach typu Kenpo wykorzystuje się trochę szerszy arsenał broni. Samo określenie Kempo to „starochińska forma walki na pięści i stopy”. Dołączając do tego mieszanie się kultur wschodu, poprzez  fakt otwarcia portów chińskich po wojnach opiumowych,  mistrzowie z Okinawy praktykowali kung-fu w mieście Fuzhou (południowo-wschodnie Chiny) widzimy, że już dawno konfrontowano style a zastosowanie technik zależało od miejsca czasu sytuacji i predyspozycji danego wojownika.

JuJitsu kierowane jest do osób odpowiedzialnych. Nie może tu być miejsca na agresje nawet i szczególnie podczas rywalizacji sportowych. Na treningu wymagana jest najwyższa dyscyplina i uwaga każdej chwili „tu i teraz”. Nie da się ćwiczyć sztuk walki bez walki. I podobnie jak w kolejnym opisywanym pojęciu Sanda trzeba być świadomym tego, co mogę wywołać daną techniką a walce i samoobronie stosować tylko te, które nie powodują uszczerbku na zdrowiu i dzięki swej skuteczności nie posadzą mnie w sądzie na ławie oskarżonych. Jest wiele trenerów systemów walki i samoobrony, którzy uczą technik „palce w oczy” lub „odgryź ucho” (mniam, szczególnie jak trafimy na nosiciela choroby zakaźnej przez krew) – ale co potem?

 

Dlaczego SANDA ?

To świetny i przeciekawy system rywalizacji na ringu. Bazuje on na wczesnych bojowych technikach chińskiego boksu. Charakteryzuje się tym, iż po starciu w stójce następuje wysoki bardzo mocny rzut. Podczas rywalizacji założyć można ochraniacze na głowę (kask z kratką), tułów, rękawice i nagoleniki z nastopnikami. Dołączając do tego matę można w bezpieczny sposób przećwiczyć w miarę realnie materiał treningowy a poza tym zweryfikować wszystkie „cudowne” techniki (no jakby ktoś takie znał).